Kościół z 1711 r. zbudowany z fundacji ks. Wojciecha Kamińskiego. Gruntownie przebudowany w latach 1881-1887.
Wówczas kościół został również powiększony. Domurowano wydłużenie nawy z barokową fasadą.
Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany z drewna dębowego.
Światynia zbudowana na planie krzyża. Ramiona boczne to kaplica i zakrystia z lożą na piętrze,
zamknięte prostokątnie, o kalenicach niższych od prezbiterium, zwieńczone wieżyczkami z baniastymi blaszanymi hełmami.
Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie.
Dach jednokalenicowy, kryty blachą z kwadratową wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną blaszanym hełmem.
Wększość wyposażenia świątyni pochodzi z XVII i XVIII w., są to cenne zabytki barokowe i rokokowe.
Warto zwrócić uwagę na ołtarz główny, w którym znajduje się barokowy obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem
z początku XVII w. oraz młodszy obraz ze sceną Ukrzyżowania.
Wystrój świštyni stanowią również: ambona, gotycka chrzcielnica z XV wieku, dwa rokokowe konfesjonały i dwa barokowe feretrony.