Świątynia została wybudowana w latach 1763-74. Ufundował ją ksiądz Marcin Biechowski kanonik łowicki.
Restaurowana była w 1862 roku. Remontowano ją w 1958 roku - wymieniono wówczas pokrycie dachu,
a w 1965 roku - została oszalowana fasada.
Budowla jest drewniana i posiada konstrukcję zrębową.
Jest orientowana, do jej budowy użyto drewna modrzewiowego.
Świątynia posiada mniejsze prezbiterium w stosunku do nawy, zamknięte trójbocznie.
Z boku znajduje się zakrystia. Z przodu i z boku nawy są umieszczone kruchty.
Świątynię nakrywa dach dwukalenicowy, pokryty blachą. Na dachu znajduje się kwadratowa wieżyczka na sygnaturkę z latarnią.
Wnętrze sprawia wrażenie dużej izby. Wszystkie elementy: podłoga, ściany oraz sufit wykonane są z drewna.
Prostotę wnętrza przełamuje bogato zdobiony obraz Matki Bożej Częstochowskiej.
Lewy ołtarz boczny poświęcono św. Mikołajowi, w prawym znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego.
Wszystkie trzy ołtarze pochodzą z XVIII w. Okna dwuściennego prezbiterium zdobią witraże z 1896 r.
Na tęczowej belce umieszczono scenę Ukrzyżowania: krzyż oraz rzeźby Matki Bożej Bolesnej i św. Jana.
Chlubą parafii są organy z 1856 r.
Drewniana dzwonnica konstrukcji słupowej pochodzi z 1862 r.
Dzwonnica zbudowana została na planie kwadratu, kryta blaszanym dachem namiotowym.
Kościół do dzisiaj pełni rolę parafialnego.
Otoczony jest kamiennym parkanem