Kościół z 2 poł. XVII w., zbudowany z fundacji biskupów włocławskich.
W 1903 r. dobudowano murowaną zakrystię i skarbczyk.
W 1934 r. rozbudowany - przedłużenie nawy. Odnawiany w XIX w., 1948 r. i latach 1985-86.
Drewniany kościół jednonawowy, konstrukcji zrębowej. Nie orientowany. Zbudowany z drewna modrzewiowego.
Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte prostokątnie z dwoma bocznymi, murowanymi zakrystiami.
Kruchta od frontu z chórem muzycznym na piętrze.
Dach dwukalenicowy, kryty gontem z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią.
Wyposażenie wnętrza to m.in. barokowe ołtarze z XVII/XVIII w., barokowa ambona oraz obrazy z XVI-XVIII w.
Dzwonnica drewniana, dwukondygnacyjna, kryta gontowym dachem namiotowym, zbudowana na planie kwadratu.
Wcześniej w tym samym miejscu stał również drewniany kościół. Został on jednak rozebrany w połowie XVIII w.