Kościół z 1681 r. zbudowany został z fundacji Stanisława Różyckiego stolnika łęczyckiego.
Kościół trójnawowy, konstrukcji zrębowej, bazylikowy z niewielkim transeptem o ramionach zamkniętych prostokątnie.
Orientowany, zbudowany z drewna modrzewiowego.
Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchty od frontu i z boku nawy.
Dach dwukalenicowy, kryty gontem z kwadratową wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczonym hełmem baniastym z latarnią.
Nawy boczne, kryte dachami pulpitowymi.
W XIX w. stan budynku wymagał porządnej konserwacji i remontu.
Ówcześni proboszczowie planowali rozebrać świątynię i wybudować na jej miejsce kolejną,
jednak władze carskie nie wydały zezwolenia na budowę.
Wzniesiono za to cztery kapliczki wokół kościoła, organistówkę i budynek gospodarczy.
Dzwonnica drewniana o konstrukcji słupowej z 1 poł. XIX w.
Zbudowana na planie kwadratu, kryta gontowym dachem namiotowym.
Ołtarz główny i dwa ołtarze boczne, bogato zdobione z 2 poł. XVII w.
Nawy boczne oddzielone od głównej arkadami. Belka tęczowa z krucyfiksem. Podłoga drewniana.